POM

Pom. Het klinkt als iets dat je in je cocktail stopt voor extrapunch. Pom is onderzoekend, fris en nieuwsgierig. Dat hoor je goed op huntweede plaat. Een soort late coming-of-age album: je dacht dat alles inmiddelsop z’n plek zou vallen, maar ontdekte dat je nog  steeds verandert, twijfelt en jezelf tegenkomt. Alsof je vroeger een beugel had en dacht dat het nu wel goed zat -maar toch weer met scheve tanden zit. Maar toch ook blijft lachen. Haal een drankje, kom kijken. Pom zorgt voor de rest.

‍